Trois Gnossiennes
Trois Gnossiennes (1982), op de gelijknamige muziek van Erik Satie, houdt Van Manen zich als altijd bezig met de conflictrijke verhoudingen tussen mensen, vooral die tussen mannen en vrouwen. Trois Gnossiennes is een duet van een man en een vrouw met een vanzelfsprekend vertrouwen in elkaar. Is er in het begin nog sprake van onderhuidse spanning tussen de twee, geleidelijk verandert de sfeer in een sfeer van overgave en harmonie: de partners vullen elkaar perfect aan.
Two
Two (1990) is een ballet-voor-twee, een genre waarin de vaste choreograaf van Het Nationale Ballet en winnaar van de Erasmusprijs excelleert. Daarbij parafraseert hij vaak een uitspraak van Balanchine: ‘Een ballet voor één danser is een solo, een ballet voor twee dansers is een verhouding.’
Solo
Solo (1997) is een razende estafette voor drie mannen, op het moordende tempo van Bachs Partita. Een meesterwerk in zes minuten.
Without Words
De choreografie – voor één vrouw en drie mannen – is gezet op de Mignon-liederen van de Oostenrijkse componist Hugo Wolf, maar dan zonder de bijbehorende gezongen gedichten van Goethe. Van Manens creatie uit 2010 wordt live op vleugel begeleid.
5 Tango’s
In dit zinderende bewegingsspel uit 1977 combineert Van Manen de onderhuidse passie van de tango met de koele distantie van het ballet. En passant zorgde hij indertijd voor de Nederlandse doorbraak van Astor Piazzolla en diens Tangos nuevos.
Totale tijdsduur: 1 uur 50 minuten
> wo 7 maart 2012, 20.15 uur: schouwburg tilburg
> zo 11 maart 2012, 15.00 uur: theater aan de parade, den bosch