Beaujean Bustamante
Beaujean Bustamante
rachel beaujean
hoofd artistieke staf
Rachel Beaujean (Helmond, 1959) kreeg haar balletopleiding aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Zij is vanaf 1977 verbonden aan Het Nationale Ballet; in 1981 werd ze bevorderd tot tweede soliste. Daarna trad ze bij Het Nationale Ballet in dienst als balletmeester.
Beaujean maakte vooral naam met haar vertolkingen van werk van Hans van Manen. Zij was te zien in een groot aantal van zijn balletten, waaronder Situation, Twilight, Adagio Hammerklavier, Vijf tango's, Sarcasmen, Corps en Opening. Verder danste zij in werken van Rudi van Dantzig (Onder mijne voeten, Romeo en Julia) en Toer van Schayk (Pyrrische Dansen II en IV, Het Mythisch Voorwendsel). Ook in het klassieke repertoire vertolkte zij verschillende rollen, zoals die van Myrtha in Giselle en de rol van de Seringenfee in The Sleeping Beauty.
Van George Balanchine danste zij onder meer Agon, Apollo, Symfonie in C, The Prodigal Son, Diamonds en The Four Temperaments. Rachel Beaujean danste verder in Artifact van William Forsythe en in producties van Eduard Lock (Bread Dances), Martha Graham (Diversion of Angels), Ted Brandsen (The Four Sections, Crossing the Border) en Wayne Eagling (Frankenstein). In 1986 was zij betrokken bij Bacchanten, een project waarin Het Nationale Ballet samenwerkte met regisseur Gerardjan Rijnders.
Per 1 mei 2003 vervult Rachel Beaujean de functie van Hoofd van de Artistieke staf. In deze functie houdt zij zich voornamelijk bezig met het plannen en coördineren van de repetities, bewaakt zij de werkroosters van de artistieke staf, doet zij voorstellen voor de casting en vervult beleidsmatige taken. Daarnaast blijft Rachel als balletmeester repetities leiden, dansers coachen en lesgeven.
Rachel is bestuurslid van de Stichting Hans van Manen.
In 2008-2009 werkte ze samen met Ricardo Bustamante aan een hernieuwde versie van Giselle voor Het Nationale Ballet. Eerder maakte zij een eigen versie van Les Sylphides voor het gezelschap. In september 2012 maakte ze een nieuwe versie van Paquita.
Rachel Beaujean werd op 24 oktober 1993 onderscheiden met de Gouden Theaterdansprijs, uitgereikt door de VSCD (Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties). In oktober 1995 ontving ze de Prijs van Verdienste van Stichting Dansersfonds '79.
ricardo bustamante
choreograaf en balletmeester
Ricardo Bustamante (Medellin, Colombia, 1962) volgt zijn dansopleiding aan de Academia de Ballet de Medellin. Hij begint zijn loopbaan in 1978 bij het Ballet de Caracas in Venezuela. Twee jaar later ontvangt hij een beurs voor de San Francisco Ballet School en na zes maanden scholing wordt hij als élève aangenomen bij het San Francisco Ballet. Daar werkt hij zich in drie jaar op tot eerste solist en vertolkt hij solistische rollen in werk van onder anderen Maurice Béjart, George Balanchine, Eliot Feld, Jirí Kylián en Jerome Robbins.
Op uitnodiging van Mikhail Baryshnikov maakt Bustamante in 1985 de overstap naar het American Ballet Theatre (ABT), waar hij in 1987 tot solist en in 1989 tot eerste solist wordt benoemd. Bij ABT vertolkt hij hoofdrollen in alle grote klassieke balletten en treedt op met beroemde partners als Alexandra Ferri, Carla Fracci, Cynthia Gregory, Cynthia Harvey, Susan Jaffe en Jekaterina Maximova. Ook is hij te zien in choreografieën van onder meer Karole Armitage, George Balanchine, Twyla Tharp, Clark Tipet en Antony Tudor.
Daarnaast is Bustamante regelmatig te gast bij andere gezelschappen, waaronder het Ballet de La Scala in Milaan, het Scottish Ballet, het Ballett der Deutsche Oper Berlin en het Pacific Northwest Ballet. In 1988 toert hij met een door Rudolf Nureyev samengestelde groep door Amerika en Europa. In datzelfde en het daaropvolgende jaar werkt hij mee aan twee dansfilms in de voor televisie geproduceerde serie Dance in America. Prima Ballerina Carla Fracci nodigt hem in 1990 uit om haar partner te zijn in Giselle, in een serie voorstellingen in Verona, waar hij, met haar, ook optreedt in The Angels and The Peri van Derek Dean.
In 1994 wordt Bustamante docent aan de San Francisco Ballet School, waarvoor hij in de jaren daarna ook diverse choreografieën maakt. Vier jaar later wordt hij benoemd tot artistiek directeur van het Ballet Teatro Colón in Buenos Aires, en in de periode 2000-2003 leidt hij het Ballet de Santiago de Chile. Voor dit laatste gezelschap maakt hij succesvolle eigen versies van De Notenkraker en Le Corsaire.
Sinds 2004 is Bustamante opnieuw verbonden aan het San Francisco Ballet, als balletmeester en eerste karakterdanser. Hij heeft bij dit gezelschap onder meer een groot aantal klassieke balletten ingestudeerd, alsook werken van choreografen als George Balanchine, Jorma Elo, William Forsythe, Hans van Manen en Jerome Robbins.