Of dat een goed idee is moet nog blijken. Want de vraag is natuurlijk: is het werkleven van alledag even interessant als de hogedrukpan van een internationale tournee?
Die vraag hield mij afgelopen week in ieder geval wel bezig, zeker omdat het gezelschap in China was gebleven terwijl ik alweer in druilerig Nederland zat. Dus was ik er niet bij toen Moving Rooms en Solo door de Chinezen hartstochtelijk werden omarmd. Zo enthousiast, dat Ted meteen werd gevraagd of we Moving Rooms kunnen komen uitvoeren tijdens het jaarlijkse balletgala in januari. Ik was er niet bij toen onze Chinese danser Chao een karaoke-avond had georganiseerd voor het hele gezelschap. En ik was er niet bij toen technicus Ed met nierstenen naar een ziekenhuis moest (maakt u zich geen zorgen: geen Chinese kruiden of acupunctuur, maar hypermoderne apparatuur en efficiënte behandeling: hij maakt het goed).
Nee, ik was al weer in Amsterdam, op tijd terug om maandagochtend de begroting van Het Muziektheater te behandelen in het managementteam van HMA. Alleen... die vergadering blijkt afgelast te zijn. Dat zul je altijd zien. Dat de begroting van HMA, maar ook die van Het Nationale Ballet en van De Nederlandse Opera, een lastige bevallig is blijkt ook de rest van de week. De ernst van de financiële problematiek waar we mee te maken hebben noopt de directies er bijvoorbeeld toe om voorgenomen artistieke planning nog eens tegen het licht te houden. Dat de Tweede Kamer inmiddels heeft ingestemd met het idiote kabinetsbesluit om het hoge btw-tarief in te voeren hakt er namelijk stevig in. Hogere prijzen betekent nu eenmaal minder kaartjes verkopen. Niet alleen de mensen van de afdeling Financiën zetten daarom een tandje bij, ook de marketing- & verkoopafdelingen staan in de overdrive als gevolg van de btw-verhoging. Want we willen onze vaste klanten de gelegenheid geven om hun abonnementen voor het nieuwe seizoen nog tegen het lage btw-tarief te kopen. Zo zullen ze flink goedkoper uit zijn, en waarom zouden we onze vaste klanten dat onthouden? Schandalig die btw-verhoging, maar we zullen er met z’n allen mee moeten leren leven.
Gelukkig zijn er ook opbeurende onderwerpen waar ik me mee bezig houd. Onze plannen voor onaangekondigde en verrassende optredens overal in de stad tijdens het jubileumseizoen, bijvoorbeeld. Maar dat is geheim, moet een verrassing blijven. Of de afronding van het contract met Arthaus, de maatschappij die in het voorjaar onze opname van Don Quichot op DVD gaat uitbrengen. Of de aankondiging dat onze Hans van Manen Festival-DVD tot de eerste danstitels behoort die via iTunes wordt verkocht.
En ik mag naar de officiële opening van het DeLaMar Theater, zondagmiddag. ‘Black Tie’ vermeldt de uitnodiging: een goede aanleiding om mijn 15 jaar oude smoking te vervangen. Ik heb er meteen maar lakschoenen bij genomen. Want als de koningin komt moet je er goed uitzien! En hoe het is geweest? Daarover meer in mijn volgende blog.