Rudi van Dantzig begon zijn balletcarrière als danser. In 1950 begon hij op de relatief late leeftijd van 16 jaar met balletlessen en in 1952 engageerde Sonia Gaskell Van Dantzig bij haar gezelschap Ballet Recital. In 1955 maakte zijn eerste choreografie, Nachteiland, voor Het Nederlands Ballet, een gezeldschap dat was ontstaan vanuit Gaskell's Ballet Recital. Onder Gaskell's leiding werd vervolgens Het Nationale Ballet opgericht, waar Rudi van Dantzig de huischoreograaf werd en met ingang van 1965 één van de drie artistiek leiders. In 1971 bleef hij nog als enige over, en tot 1991 was Van Dantzig de enige artistiek leider van het gezelschap.
met rudolf noerejev
Gedurende zijn carrière creeërde hij meer dan vijftig balletten, die over de hele wereld werden uitgevoerd en nog altijd bij binnen- en buitenlandse gezelschappen op het repertoire staan. Voor de legendarische Russische danser Rudolf Noerejev maakte hij, op diens verzoek, drie balletten. Zijn choreografieën hebben vaak een verhalend en maatschappijkritisch karakter. Bij een groot deel van zijn balletten werkte Van Dantzig samen met Toer van Schayk, die verantwoordelijk was voor het ontwerp van de decors en kostuums. Tot Van Dantzig's bekendste choreografieën behoren Vier letzte Lieder, Monument voor een gestorven jongen, Onder mijne voeten en zijn versies van de avondvullende klassieke balletten Romeo en Julia en Het Zwanenmeer.
Van Dantzig benoemt de rode draad in zijn werk als volgt: "Hoe het leven zou kunnen zijn en hoe het nu niet is. Nee, zo pessimistisch ben ik niet. Als je goed kijkt zit er in mijn balletten altijd wel iets hoopvols, hoe het zou kunnen zijn. Een soort lichtpuntje. Critici schrijven dan wel eens: ja, dan komt hij weer met een jong jongetje aanzetten. Dat is voor mij het symbool van de onschuld, het begin. Dat jong is en nog alle kanten op kan, een betere weg kan vinden." (Geciteerd uit: De Waarheid, 15 oktober 1983)
Na zijn afscheid bij Het Nationale Ballet regisseerde hij de opera Amerika in Oostenrijk, gebaseerd op de gelijknamige roman van Franz Kafka. Literatuur speelde al langer een rol in Van Dantzig's leven. Naast zijn carrière als choreograaf ontwikkelde hij ook zijn schrijverschap en debuteerde in 1986 met de autobiografisch getinte roman Voor een verloren soldaat. Het boek werd verfilmd en vertaald in het Engels en Duits en in Nederland zestien maal herdrukt. Vervolgens schreef hij een boek met zijn herinneringen aan Noerejev, een verhalenbundel en novelle en een biografie van de kunstenaar en verzetsheld Willem Arondéus. Op dit moment werkt hij aan een boek over Sonia Gaskell.
bron: > www.eenlevenlangtheater.nl