Ted Brandsen heeft een aantal nieuwe artistieke ontwikkelingen ingezet en uitgebouwd: vernieuwing van het avondvullende repertoire, verdere spreiding van belangrijk repertoire door Nederland, en de introductie van nieuwe topchoreografen.
nieuwe kijk
Ook een nieuwe kijk op de klassiekers is volgens Brandsen noodzakelijk. Het Nationale Ballet kan in zijn ogen niet volstaan met het alleen maar liefdevol reproduceren van bestaande producties, hoe succesvol ze ook zijn. Nieuwe impulsen en initiatieven zijn nodig. Brandsen presenteert daarom oude klassiekers in een nieuwe versie of interpretatie, zoals nieuwe avondvullende producties, bijvoorbeeld zijn versie van Coppelia. Ook introduceert hij nieuwe balletten van diverse topchoreografen.
pastor en van manen
Brandsen stelde Krzysztof Pastor aan als vaste choreograaf. In 2005, na een verbintenis van vijftien jaar met het Nederlands Dans Theater, keerde Hans van Manen in dezelfde functie terug bij Het Nationale Ballet. Ook werd David Dawson, die tot 2006 bij het gezelschap danste, tot choreograaf van het gezelschap benoemd.
Met het huidige artistiek team – Brandsen, Van Manen en Pastor – heeft Het Nationale Ballet enkele van de belangrijkste representanten van eigentijds ballet in zijn gelederen.
biografie
Ted Brandsen (Kortenhoef, Nederland) danste van 1981 tot 1991 bij Het Nationale Ballet. Daar zette hij in 1985 zijn eerste schreden op het pad van de choreografie in de jaarlijkse choreografieworkshop. In de jaren die volgden creëerde hij werk voor diverse gezelschappen in Nederland.
In 1991 stopte hij met dansen en ging hij zich geheel richten op het choreograferen. In 1992 creërde hij Four Sections, in 1992 onderscheiden met de Perspectiefprijs, een aanmoedigingsprijs voor jonge kunstenaars. Voor Het Nationale Ballet maakte hij daarna ook Crossing the Border (1993), Blue Field (1995) en Bach Moves (1995).
Werk van Brandsen staat op het repertoire van onder meer het Istanbul Staatsballet, het Ballet-Théâtre de Bordeaux, het Israel Ballet, het DonauBallett, het Nationale Ballet van Portugal, het Amerikaanse Ballet West, Les Ballets de Monte-Carlo en de Nederlandse gezelschappen Introdans en de voormalige Djazzex jazz dance company.
west australian ballet
In 1998 volgde Brandsens benoeming tot artistiek directeur van het West Australian Ballet in Perth. Voor dit gezelschap creëerde hij vele gewaardeerde werken, waaronder Carmen (2000) en Pulcinella (2001). Carmen werd bekroond met de Australian Dance Award for Choreography. Als waardering voor zijn bijdragen aan de Australische balletcultuur kreeg hij in 2003 de Centenary Medal.
terug bij het nationale ballet
Begin 2002 keerde Brandsen terug naar Het Nationale Ballet - aanvankelijk in de positie van adjunct-artistiek directeur en huischoreograaf. In juli 2003 werd hij benoemd tot artistiek directeur van het gezelschap.
Sinds zijn terugkeer uit Australië werden zijn succesvolle ‘Australische’ balletten Carmen en Pulcinella aan het repertoire toegevoegd. Bovendien creëerde Brandsen Light Journey (2002), Body (2004), Vuurvogel (2004), Stealing Time (2006) en Hallelujah Junction (2007).
In februari 2008 was de première van het avondvullende ballet Coppelia, een eigentijdse versie van het ballet van Marius Petipa en Arthur Saint-Leon. In juni van datzelfde jaar maakte hij In Between voor het programma In Space, waarin negen choreografen samenwerkten.
In het jubileumseizoen 2011-2012 maakt hij een van de werken voor Present(s), een festival van nieuwe werken.
< geschiedenis